نمونه اشعار زير از مير نوروز شاعر شهير لرستانی است (که در وقتی ديگر مطلبی جداگانه در باره اين بزرگ مرد شعر لرستان خواهم نوشت) نرمی و آرامی زبان شعر مير نوروز بهمراه ترکيب های تو در تو موسيقی زلال آن سبب گرديده تا شعر مير به ويزه تک بيتی های لری وی از لطافت ، انعطاف و زيبائی خاصی از لحن موسیقيايی بهره برد، بگونه ای که مرور کوتاه هر کنجکاو لر دوستی بر متن ترانه های لری، بيدرنگ به او می فهماند که اغلب ترانه ها و اشعار آهنگ های لری دیروز و امروز، جولانگه ابیات و اشعار این شاعر لرستانی دوران صفویه گرديده است. چند نمونه از اشعار میر:
ايمرو خال و لوی کرده کواوم نمنه هوش د سرم مال خراوم
ای دله سی دهلرن هی ميزنی زار يه تونو يه دهلران يه ديدن يار
باغوان کيکمم، اويار زيلم همنشين ناکسم ، بيا و سيلم
پر جومت تش گرت وری نسوزی هم ماهی ، هم افتويی ، هم زل روزی
تو که ها کل ميزنی و سر تلميت سر بکش سيل و مه کن ليوه بيمه سيت
تف دری دس پتی ار کر شايی چی قرون شاسليمونی ناروايی
چش کال و برم کال ، کال و سر کال ماملش وامه نويی بردش ورو مال
حاجيو حج ميرن مه حج نارم حج مه زلف تونه دس وش ميارم
خرموه خرم دله جاکه لرونه هر کجا لر بچيه شيرين زوونه
دختری وی ره ميری سيل وا دما کو يه بوسه د چشيات خير خدا کو
دوس خوه کوچک بوه هی چی شمومه بتونی واسپاريش دچاک جومه
دس بونم د گردنت و ميل دوسی زلف سياه بالابلن زغم لومه بووسی
شاق شاق کوگ نره ، ناله کموتر چه خوه بازی کنی وا زلف دختر
کولای سيت بونم د بلک پينه چشيات وانازکی افتاو نوينه
ناونم بخت منه يا هه چنينه هر کجا پا مينيم سياه زمينه
هر دلی درد ميکنه خوه دراريش هنجه هنجش بکنی و تش بسپلريش
هر کس مينه منو تون ون وناسور نه کفن وش برسه نه سدر و کافور
مردمونی زن گن بی و دچارم آو و کول هيمه و سرکت سيش ميارم
مردمونی زن خو بهاره مرده زن گن چی زمستو هميشه سرده
ار ميای زيتر بيا و سر قورم تا تو چش سرمه کنی سنگ چين ودورم
حالت خطی
