موقعيت جغرافيايي و توپوگرافي استان لرستان
لرستان در بخش مرکزی سلسله جبال زاگرس در غرب ایران واقع شده است. مساحت اين استان تقريباً بالغ بر 28550 کیلومتر مربع مي باشد كه حدود 8/1 درصد يا يك هفتاد و پنجم از سطح كل كشور را به خود اختصاص مي دهد .
اين استان بين 73َ/32ْ تا 22َ/34ْْ شمالی و 51َ/46ْ تا 03َ/50ْ طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار گرفته است . بيشترين طول استان از غرب به شرق آن مسافتي در حدود 33814 کیلومتر مي باشد و حداكثر عرض آن از شمال به جنوب حدود 60/201 کیلومتر است .
استان لرستان از جانب شمال به استان همدان ( شهرستانهاي نهاوند و ملاير) ، از غرب به استانهاي كرمانشاه و ايلام ( شهرستانهاي هرسين و دره شهر ) ، از جنوب به استان خوزستان ( شهرستانهاي انديمشك و دزفول) ، از شرق به استان اصفهان ( شهرستانهاي فريدونشهر ، فريدن و گلپايگان )*و از شمال شرقي به استان مركزي ( شهرستان خمين ) محدود مي شود . بر اساس آخرين تقسيمات كشوري ،*اين استان داراي 9 شهرستان شامل ( خرم آباد ، بروجرد ، اليگودرز ، دورود ، ازنا ، كوهدشت ، دلفان ، پلدختر و سلسله ) ،*24 بخش ،800 دهستان و 3361 روستا مي باشد .
استان لرستان با واقع شدن در بخش مياني سلسله جبال زاگرس داراي مناطق وسيع و كوهستاني ، قلل مرتفع ، دره ها و دشت هاي پراكنده همراه با موقعيت خاص جغرافيايي از نظر توپوگرافي و ژئومورفولوژي مي باشد .
ارتفاعات سر به فلک کشیده لرستان جزئی از بلندیهای زاگرس را تشکیل داده اند که در مجموع سرزمینی کوهستانی را ایجاد کرده است. اکثر نقاط این استان کوهستانی و ارتفاعات کم و بیش بلندی را دارا می باشد. فقط در قسمت های جنوب غربی و شمال شرقی می توان دشت های نسبتاً وسیعی را مشاهده کرد. بلندترین نقطه استان، رشته کوههای اشترانکوه در شرق با ارتفاع 4050 متر از سطح دریا و پست ترین نقاط استان در بخش های جنوبی و جنوب غربی (حد فاصل دشت های خوزستان) با ارتفاع 500 متر از سطح دریا می باشد. وجود ارتفاعات، رشته کوهها، دره ها و جلگه های متعدد، توپوگرافی ویژه ای را در سطح این استان به تصویر کشیده است.
حالت خطی
