ديدار 9 دقيقه اي با صابري، استاندار لرستان

[AFLAKIAN]

• به قلم جناب آقاي دكتر نوراله مريدي
• اين مطلب در هفته نامه تبلور انديشه منتشر شده است

دکتر نور الله مریدی: …اينجانب: حال شما خوب است؟ استاندار: با حال من چكار داري مگر براي احوالپرسي آمده اي آقا؟ كارت را بگو! اينجانب: آقا رفتار شما مرا هول كرد. استاندار: مگر رفتار من چطور است؟ اينجانب: البته در مورد خصوصيات رفتاري شما آشنايي دارم .استاندار: نه آقا من فحش نمي دهم… اينجانب: آقا شمامطبوعات محلي را مطالعه مي فرمائيد؟ استاندار: من با مطبوعات و مقالات كاري ندارم و اصلاً نگاه هم نمي كنم.. اينجانب: ولي آقا به نظر من خيلي مهم است… استاندار: مطبوعات استان كوچكترين مقبوليت و تاثيري بين مردم ندارند

متن كامل

آقاي س تماس مي گيرند: آقا فردا ساعت سين به مدت ده دقيقه مي توانيد با جناب استاندار ديدار نمائيد ! انتظار نداشتم ! فردا ، ملاقات ، تخيل و تصور ! با خود مي گويم ده دقيقه چه بگويم كه جان كلام باشد ؟ برنده و سوزنده ، تا زنده و سازنده ! يادم مي آيد كه يازده سال پيش نامه اي براي آقاي سيد حسن رسولي استاندار وقت نوشتم كه به تمام و كمال در هفته نامه وزين بامداد لرستان به چاپ رسيد . شاه كلام اين نامه را اين جمله قرار دادم : آقاي استاندار ! مانه به جناح سياسي مي انديشيم و نه به باند و فرقه و نه به طايفه و ايل و قبيله ! بلكه ما به خاك مي انديشيم ما به مردم مي انديشيم ! به مردمي كه نيازمند حاصل اين خاكند !؟
آري از همين نامه شروع مي كنم و بالاخره كلام را به اين جا مي كشانم كه آقاي استاندار ! عمران جان تمدن است اما اصالت با فرهنگ است .
زمان موعود فرا رسيد ،به سالن انتظار آقاي استاندار كه فقط صندلي براي پنج نفر دارد وارد می شوم و سلام می كنم . صندلي ها پر است . ناچار بر مي گردم و كنار فرد راهنمايي كه محل كارش در يك راهرو 9 مترمربعي قرار گرفته است مي نشينم و او سري به علامت خوشامدگويي تكان مي دهد و من هم با لبخندي از او تشكر مي كنم . يك نفر از اتاق دست راستي بيرون آمد و با توجه به خروج دو نفر از اطاق استاندار از من خواست كه در اتاق انتظار منتظر بمانم وارد شدم و در صندلي نزديك ميز آقاي ا نشستم . يك آقاي مدير كل كه مي گفتند پشت گرمي دارد پيش استاندار بود و خروج د یر هنگام او اربابان رجوع را معترض كرده بود . بالاخره مدير كل جوان با محاسن غير آنكاد بعد از 40 دقيقه اتاق استاندار را ترك كرد . يك آقا و خانم كه بعد از من آمده بودند كمي بي طاقتي مي كردند . در اين فرصت من و آقاي آ كلي در مورد وضعيت فرهنگي جامعه و نقش مطبوعات در معرفي و پيشبرد فرهنگ عمومي صحبت كرديم . بالاخره نفر قبل از من به ديدار استاندار رفت ولي تا نوبت به اين جانب رسيد استاندار اعلام استراحت كرده و از دفتر خود بيرون رفت ساعت از وعده ديدار يكي به جلو رفته و بي قراريهاي اربابان رجوع بيشتر شده بود . يك نفر كه گويا مسئول دفتر استاندار بود به داخل رفت و مدتي ماند بعد از 20 دقيقه آقاي س بشارت داد كه آقاي استاندار برگشت و به من اجازه ورود داده شد . درست در محل درب ورودي همان آقاي رئيس دفتر فرمودند آقا فقط پنج دقيقه ! و من گفتم فقط پنج دقيقه؟ و وارد شدم آقاي استاندار روي صندلي پشت ميز خود نشسته و پنجه در پنجه داده و آرنجهايش روي ميز بود . سلام كردم بي آنكه تغيير وضعيت دهد.
گفت : سلام و ادامه داد فوري حرفت را بزن و برو كه مردم پشت در معطلند !
و من بدون آنكه اجازه بگيرم رفتم و روي صندلي چسبيده به ميز استاندار نشستم .
اين جانب : حال شما خوب است ؟
استاندار : با حال من چكار داري مگر براي احوالپرسي آمده اي آقا؟ كارت را بگو !
البته بنده اصلاً به روي خود نياوردم و دست پاچه هم نشدم اما در قبال رفتار غير متعارف او خود را دست پاچه نشان دادم .
اين جانب : آقا من ، ستاد، احمدي ن*ژاد ، گلايه ، وضعيت ، مديريت ، حمايت و …
ايشان كه از سخنان مبهم من نتوانست چيزي بفهمد كمي از حالت تعجيل خارج شد.
استاندار : اول خودتان را معرفي كنيد ! از كدام دستگاه هستيد بعد بگوئيد چه مي خواهيد !
اين جانب : آقا رفتار شما مرا هول كرد ( البته بنده هول نبودم )
استاندار : مگر رفتار من چطور است ؟
اين جانب : البته در مورد خصوصيات رفتاري شما آشنايي دارم .
استاندار : نه آقا من فحش نمي دهم !
اينجانب: بله بنده م در كار بهداشتي درماني بوده و در كار قلم و مطبوعات و رسانه نيز هستم .
استاندار : كار درماني چه ربطي به قلم و مطبوعات و رسانه دارد ؟ شما بايد فقط كار خودتان را انجام دهيد !
اين جانب : ذوقي است كه خدا داده است !
استاندار : حالا بفرمائيد براي چي اين جا تشريف فرما شديد ؟
من كه تمام برنامه ام به هم ريخته بود و مجال طرح موضوع را ازدست داده بودم .
اينجانب : آقا آمدم كه از شما براي صرف شام همراه خانواده دعوت كنم ! تشريف مي آوريد ؟
استاندار : قطعا” جواب بنده نه است ! من به مهماني هيچ لرستاني نرفته و نخواهم رفت .
اين جانب :” بله درست است !
بلافاصله يك صفحه مقاله را به او نشان مي دهم و مي پرسم .
اين جانب : آقا شمامطبوعات محلي را مطالعه مي فرمائيد ؟
استاندار : من با مطبوعات و مقالات كاري ندارم و اصلاً نگاه هم نمي كنم كه كسي چي مي نويسد !
اين جانب : ولي آقا به نظر من خيلي مهم است . من در جريان زحمات شبانه روزي شما هستم شما واقعاً داريد كار مي كنيد بعضي از مطبوعات خورده مي گيرند و نوشته اند شما شاهرگ سراب كيو را زده ايد حتي بنده هم كه دفاع كردم جواب خوبي نخواندم !
آقاي استاندار دستهايش را كامل از روي ميز برداشت . به صندلي خود تكيه داد و …
استاندار: مطبوعات استان كوچكترين مقبوليت و تاثيري بين مردم ندارند مردم آنها را قبول ندارند و اگر مردم به حرف انها گوش مي كردند من الان اين جا نبودم و مرا با …. از اين استان اخراج مي كردند، خيالتان راحت ، ما نگران نيستيم و هيچ مشكلي نيست !
اين جانب : عمران فرهنگ در پي دارد و فرهنگ عمران مي آورد . من مي خواستيم
پس از مقدمه و معرفي خود به شما پيشنهاد كنم كه پي گير فرهنگ جامعه هم باشيد كه عمران كافي نيست و اصالت با فرهنگ است .
استاندار : درست است، در اين زمينه هم بي كار ننشسته ايم در چند شهرستان خانه فرهنگ ساخته ايم و سپرده ايم به نخبگان!
اين جانب : شوراي فرهنگ عمومي چكار مي كند ؟
استاندار : كار شوراي فرهنگ عمومي ستادي است و خانه فرهنگ در صف است . جلساتي برقرار مي شود و نتيجه اعلام مي شود .
استاندار : هرگز! بنده رئيس شورا هستم ! شما بايد مراجعه كنيد به دبيرخانه شورا كه دبير آن مدير كل محترم فرهنگ و ارشاد اسلامي است .
اين جانب : با همه اين وجود بنده از شما به خاطر خدماتتان تشكر مي كنم .
استاندار : خيلي ممنون !
اين جانب : بنده به حق الناس حساسم چون فرموديد مردم معطلند خداحافظي مي كنم .
از جايم بلند شدم كه آقاي استاندار هم از جايشان بلند و به من نزديك شد
استاندار : خدا خيرتون بده ، بنده را ببخشيد كه به خاطر سرماخوردگي نمي توانم به شما دست بدهم .
در حالتي كه نسبتاً بلند مي خنديدم از ايشان جدا و بيرون آمدم و همه از من بخاطر وقت كمي كه در ديدار صرف كردم تشكر كردند

[مدیر کــل سایت]

نمي دانم اين نوشته واقعيت دارد يا تخيلي است بسيار نزديك به واقعيت : ولي اميدوارم تخيل باشد كه اگر اين چنين نباشد در رابطه با اين جمله ايشان

مطبوعات استان كوچكترين مقبوليت و تاثيري بين مردم ندارند مردم آنها را قبول ندارند و اگر مردم به حرف انها گوش مي كردند من الان اين جا نبودم و مرا با …. از اين استان اخراج مي كردند، خيالتان راحت ، ما نگران نيستيم و هيچ مشكلي نيست !

به خودم و همه شما لرستانيها عرض مي كنم : متاسفم و بدانيد كه :

خداوند سرنوشت هيچ قومي را تغيير نمي دهد مگر به دست خوشان : قرآن كريم