پايان غم انگيز اولين هنرپيشه ي زن ايراني(فيلم دختر لُر)

[AFLAKIAN]

صديقه (روح انگيز) سامي نژاد نخستين بازيگر زن ايراني در سوم تير ماه سال ١٢٩۵ در شهرستان بم زاده شد.١٣ ساله بود كه به همسري مردي به نام دماوندي در آمد و با او به هندوستان مهاجرت نمود.

دماوندي در استوديو امپريال فيلم بمبئي شغلي گرفت. چندي بعد كه سپنتا در بمبئي اقدام به ساختن فيلم دختر لر كرد، صديقه را براي ايفاي نقش گلنار برگزيد. صديقه بيشتر از اين رو برگزيده شد كه هيچ زني قبول نمي*كرد جلوي دوربين برود تا تصويرش بر پرده بيافتد. چرا كه هنوز زنان درحجاب كامل بودند. اما صديقه پذيرفت و با سپنتا قرار داد چهل روزه*اي را امضا كرد. ولي به دليل نهايي نبودن فيلمنامه ، ديالوگ*ها و امكانات فيلمبرداري ، كار ساختن فيلم به هفت ماه كشيد و در ضمن سپنتا بخاطر لهجه*ي غليظ كرماني سامي نژاد ناچار شد داستان فيلم را بگونه*اي تغيير دهد تا موضوع آن مربوط به ايالات و قدرت حكومت مركزي ايران باشد.






سامي نژاد بعد از دختر لر در فيلم شيرين و فرهاد كه آن هم ساخته* سپنتا بود، بازي كرد و پس از آن بعد از ١٨ سال به ايران باز گشت و مورد انتقاد و سرزنش شديد خانواده*اش قرار گرفت. پس سرخورده از اين تجربه، ناگزير شد خود را از ديد مردم پنهان بدارد و سال*هاي بسياري را در انزوا بگذراند.
وي در سال ١٣۴٩ هنگامي كه در مقابل دوربين محمد تهامي نژاد براي فيلم مستند«سينماي ايران؛ از مشروطه تا سپنتا» نشست، بر مصائبي كه در طي آن دوران بر او گذشته بود، به تلخي گريست. صديقه در ايران تا سيكل اول به تحصيل ادامه داد و به چندي بعنوان پرستار در وزارت بهداري مشغول به كار شد. او پس از جدايي از همسرش دماوندي، كه در هندوستان اتفاق افتاد، مدتي به همسري نصرت الله محتشم در آمد كه از او نيز جدا شد و در ازدواج سوم با يكي از بستگانش نيز شكست خورد و چون فرزندي هم نداشت نزديك به سي سال تا پايان عمرش را تنها زندگي كرد.
صديقه* سامي نژاد روز دهم ارديبهشت سال ١٣٧۶ در سن ٨١ سالگي در شرايطي كه بسياري از مورخان سينمايي تصور مي*كردند سالهاست درگذشته است، چشم از جهان فرو بست و در بهشت زهرا به خاك سپرده شد. يادش گرامي باد!